Recensie

Un Âne Gonflable - Un Âne Gonflable

Un Âne Gonflable - Un Âne Gonflable, recensie, review

Un Âne Gonflable (opblaasbare ezel) is een indie band uit Berlijn, die op hun gelijknamige debuut tien liedjes brengt,  die verhalen over de alledaagse verwonderingen en beslommeringen van Generation Y (ofwel de millennials/echo boomers). Enige zelfspot wordt daarbij niet geschuwd. De teksten zijn ironisch, af en toe ernstig, en soms weer vrolijk en worden afgewisseld in het Frans, Engels en Duits. Dat laatste ligt in het feit dat frontman en zanger Luc André, voordat de band werd opgericht in Berlijn in 2013, op diverse plekken in Europa woonde, zoals Parijs, Münster, Erlangen en Wenen.  

Un Âne Gonflable staat bol van syncopische ritmes (denk aan Femi Kuti, Foals), dansbaar gitaarwerk (denk Whitest Boy Alive) en stuwende disco bas (schatplichtig aan de ambachtelijke Franse pop). Hier en daar horen we ook nog een klarinet, om het geheel nog extra nerdy te maken.
Van digitaal flirten op kantoor (Miss Lulu), tot de frustratie van een overvolle lift (Stupid Kids), Un Âne Gonflable verhaalt op pretentieloze wijze over de dagelijkse routines.

Muzikaal gezien horen we duidelijk waar de band de mosterd haalt. The Strokes klinken nooit ver weg (La Presqu'île en 12 Hours) en het chanson achtige Langeurs du Dimanche doet bijvoorbeeld erg denken aan Kings of Convenience. En in het verlengde daarvan is het reeds aangehaalde Kings of Convenience spin off Whitest Boy Alive duidelijk een grote inspiratiebron.

Un Âne Gonflable klinkt zeer gevarieerd, en schakelt soepel tussen up tempo songs en 'niks aan de hand' niemendalletjes. Maar de band straalt nog te weinig identiteit uit en ontbeert vooralsnog smoel. Daarbij komt dat het kenmerkende ADHD gitaargepriegel van het viertal op een gegeven moment aardig op de zenuwen begint te werken.
Desondanks is Un Âne Gonflable een fris, charmant maar vooral licht verteerbaar plaatje, dat het vast goed doet onder de gemiddelde vrouwelijke Motel Mozaïque bezoeker. En daar is dan ook alles mee gezegd.

GEORGE MEIJER

Label: 

fiveroses

Muzine Beoordeling: 

5

Meer Album Recensies

  • Get Well Soon, The Horror, recensie, review
  • Virginia Wing, Ecstatic Arrow, recensie, review
  • Snail Mail, Lush, review, recensie
  • LUMP, LUMP, review, recensie
  • The Ramona Flowers, Strangers, review, recensie
  • Morcheeba, Blaze Away, review, recensie
  • Pieter de Graaf, Prologue, review, recensie
  • Cronin - The First Kiss Of Love, recensie, review
  • Tracyanne & Danny, ST, review, recensie
  • Jo Passed, Their Prime, Review, recensie
  • Fatoumata Diawara, Fenfo (Something to say), review, recensie
  • Parquet Courts, Wide Awake!, review, recensie
  • Canshaker Pi, Naughty Naughty Violence, review, recensie
  • Snow Patrol - Wildness, recensie, review
  • Gazpacho - Soyuz, recensie, review

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us