Recensie

Thom Yorke - Suspiria

Thom Yorke - Suspiria., recensie, review

Suspiria is de soundtrack van de gelijknamige horrorfilm in een, als we de  recensies mogen geloven, tamelijk indrukwekkende remake van het origineel uit 1977, door de  Italiaanse regisseur Luca Guadagnino (Call Me By Your Name, Io Sono l’Amore). Horror is natuurlijk het filmgenre bij uitstek om je als componist bij uit te kunnen leven en flink te experimenteren met geluid. Een kolfje naar de hand van Radiohead’s Thom Yorke, zou je zeggen.
De plaat varieert dan ook van verstilde piano tot synthesizer drones en van kerkelijke koren tot musique concrete-achtige collages. Daarnaast zijn er een handjevol ‘liedjes’, zoals het mooi, doch typische Yorke-achter-een-piano nummer Suspirium, het Portishead ten tijden van Third-achtige Has Ended (met Yorke’s zoon op drums), en de wat meer klassieke pianoballad Unmade.

Verder gaat de muziek zoals gezegd alle kanten op. We horen onheilspellende piano noten en strijkers met verontrustende samples uit de film op The Hooks, Gregoriaanse zang op  Sabbath Incantation en Arabische klanken op The Universe Is Indifferent. En natuurlijk veel elektronica. Zowel in combinatie met strijkers, koren en andere instrumenten als alleen, en soms zelfs teruggebracht tot een enkele toon. Welk instrument of stijl hij ook kiest, er zit door de hele plaat een constante spanning en donkere ondertoon geweven die er voor zorgen dat het album wel als een geheel voelt. Als je na een uur bent aanbeland bij de reprise Suspirium (finale) voelt het als een mooi compleet album.
Probleem is echter dat het album nog verre van klaar is. Het 14 minuten durende A Choir Of One is best indrukwekkend, maar voelt op dit punt vooral als te veel. Het wordt gevolgd door een paar niemendalletjes van rond de minuut en 2 tracks die het meest als collages zijn opgebouwd, om te eindigen in een enkele bastoon. Met beeld zal het allemaal wel kloppen, maar de plaat eindigt zo wel zeer onbevredigend na al het moois wat voorafging.

Je kan Suspiria niet echt zien als zijn derde solo plaat (ook al heeft de platenmaatschappij voorafgaand aan de release er doodleuk al vier “singles” van uitgebracht op Spotify), daarvoor is de muziek te divers en voelt zeker het einde te veel als soundtrack in plaats van losstaande stukken muziek. Met het weglaten van een aantal nummers was er zeker een album van te maken geweest, maar de keuze om de soundtrack in zijn geheel uit te brengen is te begrijpen. Die keuze maakt het echter wel een hele lange zit. Maar een zit met een aantal mooie nummers en fascinerende stukken muziek.

FABIAN HOFLAND

Suspiria verschijnt 26 oktober via XL Recordings / Beggars.

Label: 

XL Recordings / Beggars

Muzine Beoordeling: 

7

Meer Album Recensies

  • Ruby Throat - Stone Dress, review, recensie,
  • Band Of Rascals - Tempest , recensie, review
  • J. Mascis, Eleastic Days, review, recensie
  • Pip Blom, Paycheck EP, review, recensie
  • The Inspector Cluzo, We The People Of The Soil, review, recensie
  • Tropical Fuck Storm, A Laughing Death in Meatspace, review, recensie
  • Public Practice - Distance Is A Mirror, recensie, review
  • Value Void, Sentimental, review, recensie
  • Laura Gibson, Goners, review, recensie
  • Fristap, Het Transland, recensie, review
  • Thom Yorke - Suspiria., recensie, review
  • The LVE, Heartbreak Hi, review, recensie
  • Fufanu, The Dialogue Series, review, recensie
  • Sister Sparrow, Gold, review, recensie
  • Seven Stars Over Sicily, And Here Comes The Night, review, recensie

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us