Recensie

The Low Anthem - The Salt Doll Went to Measure the Depth of the Sea

The Low Anthem - The Salt Doll Went to Measure the Depth of the Sea, recensie, review

De titel van de nieuwe plaat van The Low Anthem verwijst naar een fabel waarin een pop gemaakt van zout naar de zee gaat om zijn oorsprong te onderzoeken, en zich daarbij letterlijk volledig verliest. Dat verhaal loopt als rode draad door de 12 korte afgebeten liedjes op The Salt Doll Went to Measure the Depth of the Sea. Het tweede wat je moet weten over deze opvallende, prachtig rustige plaat is dat The Low Anthem aan het begin van hun toer in 2016 na het verschijnen van Eyeland een ongeluk hebben gehad met het busje met al hun instrumenten en apparatuur erin. Deze nieuwe plaat is zodoende een beetje geïmproviseerd opgenomen in hun zelfgebouwde studio in Providence, Rhode Island. Resultaat: een kraakhelder klinkende plaat met bijna alleen maar akoestische instrumenten en de vederlichte zang van de bandleden met wat toefjes bijzonder smaakvolle elektronica. Is het folk? Is het singer-songwriter materiaal? Het is vooral een prachtig zachtaardig album met 12 korte liedjes; effectief, er wordt geen noot te veel gespeeld en dat maakt het een transparant luisterfeest waarin je elk detail, elk geluidje mooi kunt horen. Opvallend kenmerk is dat de liedjes vaak nogal raar abrupt worden weggedraaid; niks geen ellenlange fade outs, het is wat het is, punt.

The Salt Doll Went to Measure the Depth of the Sea is een uitgelezen plaat voor liefhebbers van luistermuziek van uitzonderlijke kwaliteit, prachtig klinkend geproduceerd bovendien. Denk aan Sufjan Stevens - maar dan zonder het irritante gepsychologiseer en hoegenaamd-diepgravende zelfonderzoek - of meer nog Lambchop. Met net een lekker randje experiment in de wijze van compositie. Met een mooi instrumentaaltje ook, getiteld Dotwav. Een hoor die fijne beats vol detail en sfeer, deels ook opgenomen door groeven te trekken in vinyl en fijn met schuurpapier te bewerken. Prachtig, prachtig! En daarom zonde dat dit bij elkaar maar 32 minuten duurt.

WIM DU MORTIER

Label: 

Joyful Noise / Konkurrent

Muzine Beoordeling: 

8

Meer Album Recensies

  • Villagers - The Art Of Pretending To Swim
  • The Sha La Das, Love In The Wind, review, recensie
  • We Were Promised Jetpacks, The More I Sleep The Less I Dream, review, recensie
  • Low, Double Negative, review, recensie
  • Pale Waves, My Mind Makes Noises, review, recensie
  • Honey Hahs, Dear Someone Happy Something, review, recensie
  • The Breath, Let The Cards Fall, review, recensie
  • Anemone, Silverstar, recensie, review
  • Morjak, Vrij Vliegen Vissen, recensie, review
  • Tunng, Songs You Make At Night, recensie, review
  • The Love Language, Baby Grand, review, recensie
  • Spider Bags, Someday Everything Will Be Fine, review, recensie
  • The Magic Numbers - Outsiders, recensie, review
  • Girls Names, Stains On Silence, recensie, review
  • Sink Ya Teeth, ST, review, recensie

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us