Recensie

Legend Of The Seagullmen - Legend Of The Seagullmen

Legend Of The Seagullmen - Legend Of The Seagullmen, recensie, review

Legend Of The Seagullmen is een gelegenheidsformatie, bestaande uit gitarist Brent Hinds (Mastodon), Tool-drummer Danny Carey, gitarist Jimmy Hayward (filmregisseur, deed onder meer Jonah Hex en Horton Hears A Who), Dethklok-/Zappa Plays Zappa-bassist Pete Griffin en zanger en artistiek visionair David ‘The Doctor’ Dreyer.  Het curieuze gezelschap wordt verder aangevuld met synthesizer speler Chris Di Giovanni en gitarist Tim Dawson.

The Seagullmen is in de basis een verhaalconcept, die ontsproten is uit het collectieve brein van de broers Frank, Chris en bandlid David Dreyer. Frank Dreyer zei reeds in 2011 in een interview dat het uiteindelijke band idee gerelateerd is aan een 400.000 jaar oud verhaal met daarin piraten, zeelui, mythische zeemonsters en warempel, een rock band. Kijk aan.
En dat alles is nu geculmineerd op Legend of the Seagullmen. Het is een concept album waarop maritieme heldendom in een spaghetti western jasje wordt gestoken, met argh argh titels als Curse Of The Red Tide en Rise Of The Giant Squid. Battle is een orkestrale ontmoeting tussen Clint Eastwood en de Iron Maiden. Het sludgy en sci-fi achtige Ships Wreck verhaalt over witte walvissen en avonturen op zee.
Het uitgebalanceerde Ballad of the deep sea diver komt nog het meest in de buurt komt van het werk van de meester Morricone.

Het zijn alemaal episch en filmische nummers die geïnspireerd lijken door Moby Dick, Roodbaard, Kapitein Nemo, John Wayne en Ernest Hemingway. De monsterlijke math metal van Hinds - die zelf het uiterlijk heeft van een losgeslagen Piet Piraat - is op Legend of the Seagullmen enigszins op de achtergrond geplaatst. Het zijn met name de overdaad aan gitaarsolo's en de ietwat geforceerde bromzang van Dreyer, die voor de nodige dramatiek zorgen.

Maar het is vooral Danny Carey die echt overtuigt. Het progressieve hogeschool drumwerk van Carey vormt de echte muzikale ruggengraat van het geheel. De productie is desondanks erg vlak. Dit valt te betreuren, want juist zo'n concept album kan wel wat meer diepte en variatie gebruiken qua geluid.
Of Legend of the Seagullmen nu, tegen de achtergrond van de huidige en hardnekkige laagconjunctuur in de alternatieve muziek, met dit Samson en Gert-achtige album, nu het verschil gaan maken, valt te betwijfelen.

GEORGE MEIJER

Label: 

Dine Alone / Caroline

Muzine Beoordeling: 

5

Meer Album Recensies

  • Get Well Soon, The Horror, recensie, review
  • Virginia Wing, Ecstatic Arrow, recensie, review
  • Snail Mail, Lush, review, recensie
  • LUMP, LUMP, review, recensie
  • The Ramona Flowers, Strangers, review, recensie
  • Morcheeba, Blaze Away, review, recensie
  • Pieter de Graaf, Prologue, review, recensie
  • Cronin - The First Kiss Of Love, recensie, review
  • Tracyanne & Danny, ST, review, recensie
  • Jo Passed, Their Prime, Review, recensie
  • Fatoumata Diawara, Fenfo (Something to say), review, recensie
  • Parquet Courts, Wide Awake!, review, recensie
  • Canshaker Pi, Naughty Naughty Violence, review, recensie
  • Snow Patrol - Wildness, recensie, review
  • Gazpacho - Soyuz, recensie, review

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us