Interview

Tom Odell: "Ik raak in de war als mensen zeggen dat mijn muziek verdrietig klinkt".

Tom Odell zal bij de meeste mensen primair in verband worden gebracht met de hit ‘Another Love’ waarmee hij in 2013 wereldwijd doorbrak. Maar daarnaast haalde zijn debuut album, ‘Long Way Down’, de hoogste plek in de officiële UK album Chart, en een handvol nummers was bovendien in televisie series of films te horen. Met zijn tweede plaat, ‘Wrong Crowd’ (2016), toerde Odell de hele wereld over. Bijna alle shows waren uitverkocht. Tom Odell is dus duidelijk meer dan die ene hit. Begin 2017 kwam hij met het nieuws naar buiten dat hij bezig was met een derde album. Daar moesten fans alleen wel nog even op wachten. Odell berichtte vervolgens eind 2017 dat het album af was – maar opnieuw moesten fans nog even wachten want de release datum was pas ‘ergens mid-2018’. Eind mei kwamen dan toch steeds meer geruchten naar buiten dat het album er aan zat te komen. Ten tijde van dit interview, in de kleedkamer van Odell op Vestrock in juni, hangt er nog zoveel mysterie rondom deze plaat dat zelfs de titel van de eerste single nog even geheim moet blijven. Toch lieten we ons de kans niet ontnemen om met Tom Odell rond de tafel te gaan om te kijken of we misschien al iets te weten konden komen.

De eerste vraag gaat natuurlijk over het nieuwe album. Wat kunnen we verwachten? Wat kan je ons vertellen? “Nou,” begint Odell. Er valt een pauze en hij staart naar het plafond terwijl hij een haaltje van zijn sigaret neemt. “Het ligt eigenlijk aan de publicatiedatum van jouw artikel, hahaha. Als het  voor de release van het album uitkomt, kan ik er niet veel over vertellen. Ik denk dat ik dan in de problemen kom,” zegt hij met een lach. “Ik ben er erg trots op”, zegt hij snel, alsof hij het dilemma wil wegpraten. Odell vertelt verder dat het album is geschreven in zijn huis in Londen. De nieuwe plaat is uiteindelijk ook in Londen opgenomen. Hij heeft nog niet echt nagedacht over wat er in de pers-info komt te staan, bekent hij wat beschaamd. Dat maakt praten over het album lastig, want hij heeft er nog niet over na kunnen denken. Dit perfectionisme is bekend bij Odell, die graag de kleinste details uitwerkt in precisie. Hij is blij, trots en kijkt uit naar de release. Oh ja, het is in twee maanden tijd geschreven, in zijn huis in Londen. Had hij dat al gezegd?

 

 

Moeilijk, moeilijk. Gelukkig wil hij wel vertellen dat het nieuwe album qua tekst rijker is dan zijn eerdere platen. “Dat is het resultaat van schrijven, schrijven, en blijven schrijven”, stelt hij met een knik. “Het is ook meer gebaseerd op beeldspraak”, vertelt hij. Maar daarbij merkt hij direct op dat smaak puur persoonlijk is. “Dat is ook het gekke van muziek; het is voor iedereen anders. De een hoort iets totaal verschillends dan de ander. En dus is het heel subjectief. Dat is natuurlijk heel tof, maar wel gek. Het intrigeert me ook. Maar daardoor weet ik niet in hoeverre mijn mening echt representatief is”.
Odell is echter niet bezig met wat hij denkt dat anderen zullen horen. Muziek maken is voor hem een intuïtief proces: hij volgt het gevoel dat goed voelt. Daar jaagt hij zo veel mogelijk op, trekt zo veel mogelijk die kant op, tot het moment dat hij niet verder kan. Met zo’n basis lijkt het ook bijna niet meer mogelijk om je nog teveel bezig te houden met wat anderen in je muziek horen. Het gaat om het gevoel en het gevoel is goed, volgens Odell. “Follow your gut, you know?”

 

 

Tot op zekere hoogte vond Odell deze overtuiging ook met zijn eerdere werk. “Maar, soms – in de studio was het wel eens alsof ik me waagde aan de afgrond. Het was als een stad waar ik nog nooit geweest was. Veel dingen voelden vreemd, of nieuw. Tijdens de opnames van dit album voelde ik me veel zelfverzekerder in de studio en was het comfortabeler.” Wat hielp is dat hij goed voor ogen had wat hij zelf wilde. Het concept van het album was uitgedacht en hij wist hoe de nummers moesten klinken. Dat kwam deels omdat hij de studio in ging met een kleine selectie nummers die goed uitgewerkt waren. Een grote verbetering vergeleken met de opnames van ‘Wrong Crowd’, want daar ging Odell met 70 nummers de studio in.
Het nieuwe album is dus geschreven over een periode van twee maanden. Opnieuw anders dan de eerdere platen, die soms geschreven waren in een tijdsbestek van meerdere jaren. Dat is niets geks, maar Odell heeft inmiddels ervaren hoe het anders kan. “Het schrijfproces was veel gezonder,” grapt hij. Daarnaast spreekt hij over de andere houding die hij naar zijn band toe innam. Ze kregen meer tijd en ruimte om hun eigen ding te doen in de studio en krijgen zodoende meer ruimte op de nieuwe plaat. “Dat was niet echt een bewuste keuze”, merkt Odell op, “maar meer het gevolg van jarenlang samen werken en spelen”. Dat hij veel vertrouwen heeft in zijn band zorgde er voor dat hij nu dingen aan ze over durfde te laten. “Bovendien”, begint hij met een lach, “ik ben ook wat ouder nu, rustiger. Ik heb nu meer een gevoel van ‘wat er gebeurt, gebeurt er’. Dat helpt.”

 

 

Al kletsend komen we dan toch dichter bij het nieuwe album. “Ik denk dat het een vrolijker album is”, zegt Odell plots. “Het is geen licht album geworden en er is natuurlijk nog dat gevoel van melancholie, maar het heeft wel een positievere insteek. Maar misschien horen mensen dat niet, muziek is subjectief, right? Bovendien, ik raak altijd een beetje in de war als mensen zeggen dat mijn muziek verdrietig is. Ik hoor dat niet, ik hoor dat er een positief randje aan zit. Ik hoor hoop. Dat is belangrijk. Ik ben ook een optimist, een neurotische optimist misschien, maar wel een optimist. Ik vind hoop een van de meest vrolijke emoties”.
Het gesprek voelt opeens heel openhartig. Odell geeft toe dat hij, net als vele anderen, niet onbekend is met overdenken en de negatieve stremming hiervan. Dat is de neurotische kant. Hij werpt de term ‘doldrums’ op, de stagnatie, maar roept meteen de doldrums met een paar dagen wel weer van zich af te kunnen werpen. De optimist in hem komt duidelijk naar voren wanneer hij vertelt hoe hij uit die stagnatie klimt: “blind hope”. Het vertrouwen dat uiteindelijk, alles wel weer goed komt. “Ik ben niet iemand die blijft hangen in het verleden”, voegt hij toe. Hij staat bekend om zijn treurige nummers, teksten over liefde, verdriet, of allebei, maar lijkt een wat andere weg te zijn ingeslagen, hoewel het album qua stijl niet echter zal veranderen vergeleken met vorig werk. Dat hij ouder en wijzer is geworden, zal waarschijnlijk wel te horen zijn. Met een positief, ‘hoopvol’ randje dus.

 

 

Net op het moment dat het gesprek ten einde lijkt te lopen en de afgesproken tijd om is, geeft Odell me nog wat extra minuten. Spontaan begint het gesprek over boeken. Odell zegt zelf veel en graag te lezen. Maar is sceptisch over modern werk. “Ik ben eigenlijk ook sceptisch over moderne albums. Dingen klinken nu eenmaal beter als het oud is,” mediteert hij. “Wanneer het de tand des tijds heeft doorstaan, kan het als waardig worden beschouwd. Dan pas is iets echt goed. Als iets dat jaren geleden is gemaakt, nu in 2018 in de handen van een 27-jarige ligt, dan moet je toch echt wel iets goeds gedaan hebben. Dan moet het goed zijn,” stelt hij. “Een album dat gisteren uitkwam? Dat kan alle kanten op”. Zo ook met zijn eigen werk. Odell geeft toe dat hij daar zelf nog lang niet is en zich als artiest onzeker voelt. “Toen ik zeventien was dacht ik altijd: ‘een oudere artiest, ergens in zijn twintiger jaren met iets van drie of vier albums achter zijn naam, die moet dan goed slapen ’s nachts, toch?’. Dan heb je een level van succes behaald, je toert over de hele wereld – dan ben je vast een zelfverzekerde, gezonde artiest. All I can say is that you don’t! You feel exactly the same,” lacht hij. “Aan het einde van de rit ben je nog steeds 15 jaar oud en is het enige dat je wilt goede muziek maken.”

TEKST & FOTO’S:  TESS JANSSEN

Tom Odell's nieuwe album Jubilee Road verschijnt vrijdag 26 oktober via Columbia Records.

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us